Liczymy budżet ryzyka, odległość stopu i wynikającą z nich wielkość pozycji. To najważniejsza arytmetyka w całym programie.
Po kursie potrafisz
- Ustal procent kapitału ryzykowany na jedną decyzję
- Zmierz odległość stopu w jednostkach ceny
- Policz wielkość pozycji ze wzoru budżet ÷ odległość
- Wyjaśnij, jak dźwignia zmienia skalę straty
Moduły
- Budżet ryzykaIle kapitału może kosztować jedna błędna decyzja.
- Odległość stopuStop wynikający ze struktury, a nie z wygody.
- Wzór na pozycjęBudżet podzielony przez odległość, krok po kroku.
- Dźwignia i depozytDlaczego mały depozyt może oznaczać dużą ekspozycję.
- Luki cenoweSytuacje, w których stop nie zadziała po planowanej cenie.
Ten kurs jest fundamentem pozostałych i celowo stawiamy go na początku ścieżki. Uczymy, jak policzyć wielkość pozycji, zanim w ogóle pojawi się myśl o wejściu. Podstawowy wzór jest prosty: kwota, którą akceptujesz jako stratę w jednej transakcji, podzielona przez odległość od ceny wejścia do poziomu wyjścia awaryjnego. Trudność nie leży w arytmetyce. Leży w dyscyplinie, żeby ten rachunek wykonywać za każdym razem, także wtedy, gdy wydaje się zbędny.
Dlaczego zaczynamy od straty, a nie od zysku
Omawiamy model stałego ułamka kapitału, mierzenie wyników w jednostkach R oraz pojęcie wartości oczekiwanej systemu. Pokazujemy matematykę obsunięcia kapitału: spadek o połowę wymaga potem podwojenia pozostałej kwoty, żeby wrócić do punktu wyjścia, i właśnie ta asymetria tłumaczy, czemu ostrożność przy wielkości pozycji ma większe znaczenie niż trafność analizy. Przechodzimy przez symulacje serii strat, bo nawet przy rozsądnych założeniach dziesięć nieudanych prób z rzędu nie jest zjawiskiem egzotycznym. Kryterium Kelly’ego przedstawiamy z wyraźnym zastrzeżeniem. W teorii jest eleganckie, w praktyce wymaga parametrów, których nikt nie zna dokładnie.
Druga część dotyczy umiejscowienia poziomu wyjścia. Uczymy osadzać go w strukturze rynku, a nie w okrągłej liczbie, i skalować pozycję do bieżącej zmienności, na przykład z użyciem średniego rzeczywistego zakresu (ATR). Omawiamy korelację między otwartymi pozycjami, bo trzy pozornie różne transakcje mogą w rzeczywistości być jednym, potrojonym zakładem na ten sam czynnik. Mówimy też o ryzyku luki, czyli sytuacji, w której cena przeskakuje zaplanowany poziom i realna strata okazuje się większa od założonej.
Nie podajemy gotowych procentów do stosowania ani rekomendacji co do instrumentów. Przykłady liczbowe służą ćwiczeniu rachunku, nie są wskazówką. Po kursie masz arkusz kalkulacyjny, który sam zbudujesz podczas zajęć, i zestaw pytań kontrolnych do zadania przed każdą decyzją. Czy wiesz, ile możesz stracić? Jeśli nie, to jeszcze nie czas na wejście.